Kolejny raz wygrywamy z bankiem - wyrok Sądu Rejonowego Warszawa-Wola z dnia 10.01.2018, sygn. akt II C 2982/16

Kolejny sukces w sporze z bankiem o kredyt indeksowany do franka szwajcarskiego!

W dniu 10 stycznia 2018 r. wydane zostało kolejne korzystne orzeczenie (sygnatura II C 2982/16) w procesie prowadzonym przez adwokatów naszej Kancelarii. W postępowaniu toczącym się przed  Sądem Rejonowym dla Warszawy–Woli w Warszawie, reprezentowaliśmy kredytobiorcę kredytu indeksowanego do CHF, pozostającego w sporze odnośnie wykonania umowy z Raiffeisen Bank Polska. Sąd w całości podzielił nasze twierdzenia, przyznając rację kredytobiorcy i zasądził dochodzoną kwotę roszczeń, obejmującą sumę nadpłat rat, jakie dokonał nasz Mocodawca w całym okresie obowiązywania umowy. W szczególności Sąd uznał, że sama koncepcja indeksacji kredytu jest dozwolona, ale klauzule indeksacyjne, wskazujące kurs indeksacji, stosowane przez bank są niedozwolone. W konsekwencji Sąd stwierdził, że jedynym skutkiem abuzywności tych klauzul jest niewiązanie konsumenta ich postanowieniami. Sąd przyznał także, że klauzule te nie stanowią naturalia negotii umowy, a sama umowa może zostać wykonana w sytuacji ich niewiązania. W konsekwencji Sąd powiedział, że do waloryzacji kredytu nigdy nie doszło, a umowa jest ważna, lecz jest zwykłą umową kredytu w złotych polskich, ale oprocentowaną na podstawie LIBOR. Istotne i ważne dla losu innych spraw jest również poczyniona przez Sąd krytyka argumentacji pełnomocnika banku, który twierdził min. że żaden bank nie zawarł by umowy kredytu w złotych polskich oprocentowanego na podstawie stawki LIBOR. Sąd słusznie zauważył, że ocena ekonomicznych aspektów stojących za decyzją kredytową banku nie ma żadnego znaczenia dla ustalania skutków abuzywności klauzul i skutków tej abuzywności. Sąd skrytykował także argumentację banku dotyczącą rzekomego obowiązywania w dacie zawarcia umowy dyspozytywnego przepisu ustawy w postaci przepisów o średnich kursach NBP zawartych w ustawie prawo wekslowe. Sąd stwierdził, że nie można poszukiwać analogii do przepisów zawartych w aktach regulujących wąskie i niezwiązane zupełnie z przedmiotem umowy dziedziny prawa. Na skutek powyższych ustaleń Sąd nakazał bankowi zapłatę żądanej kwoty pieniężnej na rzecz naszego Mocodawcy, obejmującej, kwoty powstałe w skutek bezpodstawnego wzbogacenia banku, stanowiące sumę różnic rat, które nasz Mocodawca spłacał w całym okresie kredytowania, a tych, które powinien był spłacać przy uznaniu, że do indeksacji nigdy nie doszło, a kredyt jest zwykłym kredytem w PLN. Pomimo tego, że komentowany wyrok wydany został w realiach umów kredytów indeksowanych Raiffeisen Bank S.A., wszystkie kluczowe dla rozstrzygnięcia tezy Sądu mają też zastosowanie do innych umów kredytów indeksowanych (waloryzowanych) do franka będących obecnie w obrocie prawnym. W niemal bowiem wszystkich umowach indeksowanych / waloryzowanych klauzule indeksacyjne skonstruowane są co do zasady tak samo. Cieszymy się, z kolejnej wygranej, tym bardziej, że dokładnie wszystkie tezy naszego powództwa zyskały aprobatę Sądu.